Wymieniają między sobą mordercze spojrzenia Jeden żądny krwi, drugi ma honor do ocalenia Zrozpaczona dusza wściekłość w miecz przekuła Strata bratniej duszy litość w człeku rozpruła Miłość do ojczyzny do walki drugą duszę pcha Idzie w bój, choć wyrok śmierci doskonale zna I echo szło po polach, echo zgrzytów pierwszych cięć Czas zamarł, przeznaczenie rzuciło swoją sieć Bitwa krwią obrońcy honoru zakończona Wola przeznaczenia została wypełniona I choć nie żyje, dobrze potrafi ujrzeć wszystko Kruki się zlatują, lecz na polu bitwy czysto Gnają czym prędzej na kolację z jego truchła Rozpacz biednego ducha z każdą sekundą rosła Nie jemu jest spocząć spokojnie w zaświatach Gdy na jedzące psy, patrzy wróg, mszcząc śmierć brata