Spragniony własnego spokoju Udajesz że jest całkiem dobrze Knujesz koleją głupotę Zastanawiając się nad korzyściami Kłamiesz a później milczysz Lubię te Twoje spojrzenia Patrzysz głodnymi myślami Mimo że wszystko Ci oddaję Wciąż masz mało i niewiele A wiesz dlaczego? Bo nie jestem jedna