Jeszcze słońce świeci za oknem szumi wiatr smutna jest historia jak ta ostatnia łza Przede mną skulony w kącie mężczyzna kona z żalu bo przecież to te same usta, oczy i twarz Drżące dłonie zaciska w pięści migami daje znak bym uciekała i wybaczyła za to że kochał Lecz jak mam wybaczać kiedy winy brak? przecież mnie kochał przez chwilę bez kłamstw Gdzie uciekła dusza? Proszę, powiedz gdzie to miejsce jest! tam z lewej strony? słyszę, coś kołacze... Może to są szepty namiętne jak przypadek spotykam inne słabości szczęściem, czy nie fartem? Wstał i krzyknął przestraszyłam się zbyt wiele emocji uczuć wlanych w serce