Wiatr-jak duch nam wszystkim znany, da się poczuć niewidziany. Różne także ma oblicza, raz jest miły raz dokucza. A humory takie miewa, że potrafi łamać drzewa. On co cały świat już zna, ciągle gdzieś przed siebie gna. Nie wiesz kiedy cię zaskoczy, bo nie widzisz go na oczy. Gdy zatrzymać byś go chciał, on się nie da- będzie gnał. Gonić z wiatrem,świat oglądać, chciałby każdy lecz nie zdąża. Wiatr to wolność,luz,swoboda, nie nadążasz ,no to szkoda.