Przejdź do treści
Czytanie

OT TAK SOBIE

Wśród stronic książki
kształt palczasty ,brunatny
zwiadł od pocałunkow jesieni...

Usmiechem witam wspomnienie
rozrzutnego przepychu
konajacego października-
klonu liść martwy..

Nie martwy? ...Mowisz,ze on zyje?
Pulsowaniem przeszłosci
jak stara księga?
albo freski z Faros?

Nie ,on tylko był!
Był ,ot tak sobie,
jak posag Apollina
lub śnieżynka zimowa...

Piękny!
52 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.