Przed oczyma miałam postać białą jak śnieg, z twarzy jego dochodził promienny blask. Teraz już nie wiem czy to była zjawa czy sen i co znaczył jego smutny śmiech Podniósł do góry rękę, poruszają ją w cztery strony świata wiatr dmuchał w jego białą sukienkę, A obok niego ku niebu wzniosła się postać skrzydlata, Przekonanie mam że to zdarzenie miało w sobie ziarnko nadziei oraz że byłam wybrana to przeżycia tej chwili. myślę że to zdarzenie coś we mnie odmieni, i że nabiorę sił by mojego świata oblicze .odmienić