Zza dnia cisza się wyłania. I spokój. I porządek. I krzyżyk w przedpokoju wisi. Ale w sumie nic więcej. Bo przez firanki tak kiepsko widać. I fotel wciąż pusty. I telewizor mruga ze znudzeniem. A na oknie paprotka z utęsknieniem oczekuje słońca. Ale w sumie nic więcej. Bo przez firanki tak kiepsko widać. I pani ze srebrnym uśmiechem co w tym oknie pali papierosa. Podziwia swój ogród pusty. I tylko ręce spracowane. I oczy załzawione. Ale w sumie nic więcej. Bo przez firanki tak kiepsko widać...