Stoi na daszku W szatach z adamaszku Spogląda na miasto I zajada ciasto Szuka swego celu Spośród ludzi wielu W końcu spostrzega ofiarę Skacze by wykonać karę Zagłębia ostrze w jej udzie Dyskretnie by nie widzieli go ludzie Następnie dochodzi do szyi Tnie delikatnie, nie zostawia pomyji Porzuca ciało, szuka kryjówki Mija chłopów, mieszczan i młode wdówki Znalazł schronienie w opuszczonych dokach Gdzieś daleko w ciemnych miasta mrokach Tam spoczął po misji udanej Wystarczy na dzisiaj krwi rozlanej