Upadłe anioły zaginionego świata,
podążają by szukać natchnień.
Smakując ludzkie spojrzenia,
osiągając czaru grzech....

Powstaną magią życia,
by kroczyć, by walczyć....
A kiedy świata wartość zgnije....
otwórz dłoń naiwności.

Kolejny promień podłości,
spocząć pragnie w otchłani serca.
Kiedy opada spowity żarem złości,
krzyknij przepadnij! zgiń! a może zgnij?

Tyle walk zaciekłych,
czynów odważnych, myśli potężnych....
A Ty wciąż aniele patrzysz,
spowity blaskiem nieba.....

Pokaż mądrość starca,
siłę wojownika.
W Twoich rękach los,
potęga i chwała.

Pokaż smak goryczy wrogom,
zniszcz złych dni .... korzenie.
A kiedy nadejdzie czas .....
powal samych .....NAS.