Przejdź do treści
Czytanie

A.S.K

Kroczył anioł w swej światłości Ku Rozpaczy się pochylił Cały w tej znakomitości W oczy spojrzał i ją zmylił Ale przyszła taka chwila Kiedy prawda wypłynęła Rozpacz oburzona nagle Z łzami w oczach tam stanęła Chociaż Anioł to upadły Skradł to , co jej pozostało Czuł niedosyt? Może niechęć , Rozpacz ... miała zawsze mało
83 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.