Co po tym pozostało Gdy szukaliśmy rzeczy najprostszych ? Kiedy było wciąż mało i mało Co po śmiechu do słuchawki z rana Dźwięcznego , pełnego , radosnego Ganiącego z czułością " jakaś ty zaspana ! " Teraz ? Czy wina leży po czyjejś stronie ? Nie będę żałować i płakać Kłamać byle tylko w obronie Stanąć dumnie tyle mogę Choć już niskie moje loty Choć upadłam na podłogę Skakać będę z Nim za płoty I niech doniosą zazdrosne spojrzenia ... bo nie mają nam nic do zarzucenia Mogę tylko śnić byś nie walił głową o bruk Nie tak mocno , ciut lżej , bo jestem obok A ty ... jesteś Anastazy Kruk ...