Mówią że kiedyś ujrzę cię w słońcu W białej prostej sukni i z wiankiem na głowie W lesie będziesz moją w końcu w tym słońcu Spojrzę w twoje oczy i cała mądrość świata nie pojmie jaki kolor z jaką barwą się przeplata Zielone liście nad skronią dotknę swą dłonią Nie biegnij tak szybko do dytyramb dźwięków Byś nie zgubiła swych pantofelków I nie mów mi proszę że to są sandały Mój rozum jest na to jednak zbyt mały...