Nie je , nie pali Nie śpi i nie płacze Nie pyta " od kiedy" I nie liczy czasu Nie chce znać końca I końca nie widzi Przysiadła na brzegu rzeki Błękitnej wstęgi zwanej Nadzieją Nie uroni łzy spod zamkniętej powieki Choć niektórzy się z niej śmieją