Pomimo wszystko

Pomimo wszystko Gdy świat się kładzie do łóżka już spać Słońce się chowa za nocy tło, W mej wyobraźni wraca twój kształt raz żal mnie ściska, raz bierze złość. W pustej sypialni ty w każdym kącie lęk we mnie wzbudza każdy tu szmer prezent po tobie na moim koncie choć już nie cierpię z powodu zer. W oczach kurwiki mnie czarowały w dotyku twoim "niesamowicie" i chociaż fotki wyparowały na karcie z banku mam twe odbicie.. Wracam wspomnieniem po moich zwojach namiot, wakacje piekące słońcem kiedy poznałem cię w Międzyzdrojach w moim namiocie dwa miejsca leżące. Noc ta upojna, jezioro blisko to tanie wino patykiem pisane już wtedy oddał bym tobie wszystko za ciało twoje tam rozebrane. Noc aż jaśniała w twych pięknych wdziękach i na tej łące miałem „to wszystko” Szczęśliwy jeleń i jego sarenka a zamiast łąki już rykowisko... Dziś gdy odeszłaś, mam to co chciałem choć nie powinna -wściekłość mnie zżera bo twoje ciało na własność miałem a teraz w zamian na koncie zera. Nad tym jeziorem gdzie pokochałem myślami wracam z cichą nadzieją, że tak do końca nie wyoślałem tak jak ta łąka co tam ośleje. Pomimo wszystko wciąż mam nadzieję, że znów cię spotkam przy tym jeziorze i dam ci kartę z nazwiskiem „Jeleń” gotów na więcej twych upokorzeń Przyszłość nie może być bardziej czarna i wezmę ciebie za moją żonę Ty moja łania i moja Sarna a ja z porożem, lecz twój Jelonek Blazej Szuman