Jak bańki mydlane znam
z góry narzucony koniec
Ciepły pluszak miękki
zwiastuje co spuścizną moją
I cukierki słodkie
pokażą kim byłem
A te lalki szmaciane
pokażą kim jestem

Bo tak wracając w głąb
uciekający pociąg widzę
I zabawek rozżalone minki
I klocków zastygłe twarze
A te zdjęcia w barwnych ramach
co swe żywe straciły kolory
nadal swe świeże ząbki
do ciemnej pustki szczerzą