Chciałbym … szybować w przestworzach jak ptak, przemierzać nieboskłon niesiony przez wiatr. Unosić się w pustce bez granic i praw, zostawić za sobą ograniczony świat. Zaczerpnąć powietrza, poczuć wolności smak, wyciągnąć ręce i sięgnąć gwiazd. Ogrzać się w słońcu, w blasku księżyca śnić, ujrzeć horyzont i to, co poza nim. W chmurach odnaleźć prawdziwy dom, potędze niebios oddać należny hołd. U kresu życia, ostatnim swym tchnieniem, duszę Bogu powierzyć, zaś ciało oddać... przestrzeni.