Wpatrując sie bezczynnie, bezmiernie w tę scianę zwykłą, zimną, obojetną Myślę o chwiach tak mi bliskich tak odległych i tak obcych podmuchach wiatru, wprawiających w ruch tak cichy i bezszlestny te polne kwiaty promieniach słonca jasnych przebijających zielone, dostojne liście drzew chmurach kłębiących się na niebieskim niebie grające z sobą w rózne kształty szeleście lasu, kroplach deszczu padającym śniegu, cichym przemijaniu kazdego dnia. łapaniu chwil w rękawy dwa. i tak cicho przemierzam życie idąc boso, sama skrycie ...