W jego oczach lód,w sercu wielki żar
Czemu ma krew płonie,płonie cały świat?
Czemu moją duszę opętał ten czar?
W moim sercu wyrósł piękny czarny kwiat.

Jak lód i ogień.


Szybko się rozrasta,kolce swe rozwija
Chcę tego,pragnę,choć zadaje cierpienia
Gdy co noc,gdy wicher,wolę mą zabija
I nienawiść do tych oczu w miłość zamienia.

Jak lód i ogień.


Te spojrzenie szalone,ten wzrok przenikliwy
Trwają na mej duszy jak bolesne znamię.
I czułe objęcie,dotyk i uśmiech złośliwy,
Kpiący i szelmowski i moje ich kochanie.

Jak lód i ogień.


Gdy wicher mocno wieje,tańczą nocne mary
To zmysły me wirują w serca puls szaleńczy.
Czy gwiazdy te zimne rzuciły na mnie czary,
Czy twój bezlitosny wzrok,wzrok i szał młodzieńczy?

Jak lód i ogień.


Spójrz głęboko w me oczy,aż dotrzesz do serca dna
I odkryj przede mną pragnienia i swe zmysły wichrowe.
Niech gorąca miłość,żar dusz na zawsze już trwa
Niech na cmentarnej ziemi rozkwitną kwiaty lodowe.

Fascynujące jak lód,gorące jak ogień.