Przejdź do treści
Czytanie

Bezsilność

O życiu
Miał tak nie wiele, trochę wiary i nadziei, Skryte głęboko, lecz i tak zbyt powierzchowne. Miłość gdzieś spacerowała nieujarzmiona. Prosił by pomogła, ale nie tym razem. Budując starań mur wciąż od nowa, Bo ktoś trąca go i obsypuje cegły, Pyta się „Nie widzisz mnie?”, Lecz nie otrzymuje odpowiedzi. Złość go ogarnia i rzuca szpachel, Ale tak jest tylko przez chwilę. Podnosi się z ziemi, zacierając ręce, I znów podejmuje próbę. Kolejną, jeszcze jedną i jeszcze, Ale w końcu i on z sił opadnie. Chciałby być jak Syzyf, Który musi mieć siły na każde podejście… Albo jak Bóg miłościwy, Który cierpliwie znosi wszystkie grzechy.
110 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.