Przejdź do treści
Czytanie

Song o zapałkach(Panasewiczowi rok xxxx)

Spojrz dokąd biegną, ci wszyscy ludzie
tysiące ramion, i setki rąk.
Popatrz na uśmiech, dzisjaj jest noc
jutro nad ranem budzik, i chleb.


Gdzieś tam w hotelach, krzesło i blat
pełne kieliszki, skóra, i gin.
Czasem barmanka da ręką znak
wstajesz pijany, nie widzisz Jej.


Później wychodzisz, płacąc z pokój
parę złotówek, otwarli sklep.
Popatrz na noce, są takie krótkie,
wstań wcześnie rano, dłuższe są dnie.


Ona wciąż czeka, jest tak spokojna
Czasem wychodzi, myśląc o tobie.
Pusto w pokoju, nic juz nie mówisz
jest tylko okno, gwiazdy też są.


Zgrabiałe palce, leżysz bez tchu
drewniany kościół, karty i pik.
Popatrz jak biegną, wyłączasz radio
podpalasz siebie, nie gasząc nas.
52 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.