Jeśli tam jesteś, obsypuj nasze życie złotymi płatkami nadziei, zakładaj okulary gdy pali słońce, i zrzuć do rowu parasol gdy pada deszcz. Masuj serce, gdy stwardnieje, i wiąż usta gdy chcą ranić. Spraw by oczy patrzyły łagodnie, a struny głosowe brzmiały miękko i przyjaźnie. Nie pozwól wedrzeć się do duszy obawie, która szarą mgłą plącze nogi. I pompuj piorunami energii. Utrzymuj w tej szczęśliwej grupie ludzi, którzy płaczą tylko ze szczęścia. I nie pozwól tęsknocie panoszyć się pod czołem. Pamiętaj, że zbyt dużo zależy od Ciebie Nie od Nas. I choć często dławimy się w lodowatym potoku, by wypłynąć znów na powierzchnię, nie karz Nas za to. Tak właśnie mają Ludzie.