Fenomenalnie Cię czuję, z Tobą nie brak mi tchu, kiedy- się śmieję, bo otwieram usta. Znałaś znaczenie wszechrzeczy, choć krzyżowałem palce, tłumacząc obłędnie kłamstwami kreowane rzeczywistości. Wystarczyło słuchać uważniej! Teraz w gardło Ci wcisnę otwarte – marzenia, szkło potłuczone prostym oddechem, załamanie powiek I otwarte źrenice. Przezornie otwierając Ci oczy milczeniem.