W blasku księżyca, w cieniu nocy, Słyszę szept myśli, jak krzyki w mrozie. Szukają spokoju jak ja, w blasku starej świecy. Wśród pustych ulic ich kroki cichną, Słowa niepewne, jak echo w zachwycie. Patrzą w dal gdzie horyzont - krzyż, Niebo nas woła, mroczny to ryz. I choć czasem wydaje się, że świat się kończy, że nie ma nieba, warto walczyć , warto trwać, W każdej duszy jest promyk co nie gaśnie.