Pożółkłym okiem łypiesz na mnie grzejąc wargi By utrzymały ciężar wygłaszanych blag Drga w gardle szereg strun nieświadom kaźni Bezmyślnie wykonując rozkaz niczym kat Ten kto w łachmanach nie ma wstępu na salony Niech sobie kopie na pustynnej fałdzie grób Nikt nie jest w stanie okiem zbadać rodowodu Włożysz pstrokatą szatę będzięsz dla nich swój Szafując kłamstwem możesz sam siebie okłamać Zdążyć zatęsnić do obrazu zmyślonego Staniesz przed lustrem to odbije postać błazna W przyciasnym stroju Henryka Walezego