Przejdź do treści
Czytanie

Wybacz mi za to

Czasem chciałabym,
żyć w niewiedzy.

Ale prostując,
naginane fakty,
żyję jako wysłannik prawdy.

Poświęcając swe
myśli, marzenia.

Wykonuję swe
obowiązki, ze
stoickim spokojem.

Potem tylko nic
nie mówiąc sobie,

o moim żalu,
niepowodzeniach
i smutku


Czego wypieram
się, dla ciebie, gdy
odchodzę z maską

Obojętności
skrytej niepewności...

Bo to jedyne,
czego jestem pewna
- nie miłości

Raczej, mojego
szczęścia, twojego smutku.

Wybacz mi za to,
że chcę dać ci
odwrotność mojej klęski.
48 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.