Przejdź do treści
Czytanie

Dom

Wesprę się o skałę zmęczony pochodem
Nie szczędzi życie razów i sercu, i ciału
Temu ciału i sercu zamorzonych głodem
Piękna, czułości, dotyku... pomału...
Spokojnie... pomyślę gdzie do domu droga

Ściemnia się już, słońce broczy krwawo
Droga nieprzyjaźnie obleczona w wór mroku
Ku memu domowi ruszę chyżo, żwawo
Niczym koń najlepszy, z kopyta, z podskoku

Biegnę sam, wśród szumu zawiej
Chłód wkrada się w serce niczym wąż w Ewy łaski
Samotna myśl gorąca, o domu, jedynej nadziei
Piękna, czułości, dotyku... bez maski...
Zakładanej, co rana...
45 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.