Bajka o Antonim Antoni wielki wspaniały Co z biedy każdemu wychodzą trwały Po jakie licho ty pijesz I nigdy nie tyjesz Bądź jak tak chcesz być biedakiem świętym Bądź przeklętym Bo się do świata pijackiego śmiejesz I nigdy od niego zła nie truchlejesz Nigdy nikogo pić nie nauczyłeś I całe zło niejednej rodziny kryłeś Płaczą twe dzieci o śmierć chwalebną Ale dostają dzięki tobie sędzinę wredną Co przez sen przepytywała A dobro ich chowała Bo ciebie uważała za świętego Przez króla wybranego aby nie tknąć wódy złego I nie nauczyć złego