A wiec była sobie kraina Zupełnie jak lampa Aladyna Była tez Jaśminka Co pragnęła synka Co dalej pytali ojcowie O liczbie mrowie I zjawił się Aladyn Tak zły ze aż niesłychany A wiec ojcowie musieli oddać wszystko Jak woda bystro Jaśminka była szczęśliwa Ten wiersz jest pisany aby Jasminki uleczyć rany