Chciałam magnificencji podziękować Jako poetycka młodzieńcza brać Dzisiaj się do wiedziałam Bo w duszy usłyszałam Że w Polsce nie było bardziej płodnego geniusza wierszy Które są jak za szafą śpiew świerszczy Jak tupot koni w gonitwie Jak muzyka Chopina w wojennej modlitwie Jak smak polskiego chleba Jak wierzby płaczki kamratki inne drzewa Jak szum wody w Siklawicy I zapach dobrej kwaśnicy Dzisiaj gdy Polska jest taka Europejska A obyczaje i tradycje odeszły jak Urszulka Kochanowska Chciałam panu jeszcze raz podziękować I wierze szczerze ze Polska nie zginie W wojennym młynie Bo Magnificencja ja obroni Nawet jeśli wróg przystawi broń do skroni Ja krzyknę Niech żyje Polska powiem szczerze i …”Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów Nieba.... Tęskno mi, Panie...”