Przejdź do treści
Czytanie

Pokłosie moich wierszy

O przyjaźni
Bóg Adam i Matka Ewa mało co nie umarli z żalu za swoim synkiem Piekła jakie go spotkało młynkiem Boże ja nie chciałam się nawet urodzić bo tak byłam zła Bo tak nad mym złem obdarci uszkowym płakałam i pojawiła się rzesza aniołów jak mgła I pojawiło się dobro w mej duszy Ale ja dalej jestem wredna jak cholera do tego nimfomanka Boże przebacz i zapomnij Patrzę na ludzi z punktu widzenia schizofrenika Takiego wsiowego magika i proszę Boga o przebaczenie moich kończynowych win bo znowu komuś zadam ból Bo jestem dobra jak psychologiczny mól
110 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.