Przejdź do treści
Czytanie

Wiersz o rozmowach prowadzonych nocą

Egzystencjalne
Nocą do mnie mówisz głosie drogi Chodzą słuch że podsłuchuje nas nie jeden naród mnogi Podobno radio i gazeta to retransmitują Bo kobiety znowu marzą o rozmowach ze swymi mężemi srogimi A oni zupełnie nie muszą mieć takiej utalentowanej Gabrysi Tego uczą nauczycielki Wiesie Której dziś z pokłonem imię równam na Gabrysie To mój prezent drogi Za ich nauczycielski wygląd srogi
197 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.