400 metrów czyli umiłowanie Zofii po biegu, jeszcze spocona, biegle ręką sięgasz do łona. zastygając w dziwnym bezruchu, drgających mięśni, wśród marności puchu. i teraz nie wiem, boć mrok się panoszy, czy twoje ciało drży jeszcze z wysiłku, czy już z rozkoszy?