nieziemsko-niebieski

nie wiadomo gdzie był i skąd się zjawił nieziemsko-niebieski jak ptak z raju, siadł obok oczy roześmiane białe włosy otuliły piersi obudziłam się to nie ptak miał twarz nie realnie niebieską to nie był anioł ciało pod opuszkami palców drgało rozkoszą sunęłam wargami powoli napierał się torsem wzdychał, szepnęłam zostań kołysałam biodrami do snu, nad ranem szmer oddech pocałunku na szyi ślad ust płatkiem pięknej róży, uchylone okno i śmiech w oddali moje oczy łzami zasnute wziął moją tajemnice wierzę że wróci