W otchłani nienagannej ogarnięty zewsząd ledwie okiełznanej a jednak znajomej w obawie i lęku błądzisz lecz zostajesz W jednej chwili czujesz potem tyli sądzisz zdzierając wokół przestrzeń miotając się w amoku nie widząc już nadziei opadasz drżący w mroku