W na wpół złaknionym fioletowym oparze marzeń nie mogąc ni też nie chcąc jasno lecz błędnie widząc ulegam temu obłędowi pozwalam by tam wrócić.. Horyzont blaknie lecz wdzieram się weń uparcie wiem że dziś dam radę pewien tej rzeczywistości ostatniej mej ostoi nie pewien nicości Znów powracam w bólu lecz bardzo powoli dalej tak znam co dalej znów się nie udaje Odganiam tę świadomość lecz ona już zostaje..