Tak nagle przygasł świat po nitce codzienności spływają krople wspomnień Tęsknota za szarym słońcem i brudem spopielałych pragnień wciąż nie przestaje zadziwiać Przegrana w zabawę z życiem napawa dziecinnym zdumieniem że natchnienie milionów jest tak płytkim oddechem ZZa poranionych kamienic wychynął srebrzystooki skrada się pod murem w niemym zachwycie nad nocą Nie chce się łajdak zamienić Z człowiekiem