Ach.
Łąki zielenią głęboko zalane.
Przecięte wstęgą śladów bosych stóp.
Stepy dla marzeń warte wydeptania.
Wsłuchany w głosy nieśmiało rzucam wzrok.
Nad białe brzegi i lepsze czasy bogów.
Tam gdzie nikt nie usypia.
Tam gdzie córki nasze nienarodzone.
Tam obmyjmy stopy zmęczone.