zamykam drzwi skruszam serce przeszłością wkraczam w dzieciństwo miłości nienaruszonych łza wypala wnętrze dorosłości niezrozumiałej walki bytu istnienia niechcianego czasu krok wstecz koi i obezwładnia świat przymknięte powieki przenoszą falą rozkoszy w bramę odreagowania kroki w dzieciństwo wymarzone