Za oknem już wstało słońce, powoli oświetlało jej mały pokoik, promienie padały na podłogę i na mały drewniany stolik. Spała w wielkim łóżku w pościeli białej, niewinnej szlafrok, książka, filiżanka to zawsze było przy niej. Bardzo lubiła czytać nieraz z książką zasypiała, a jej ulubionym napojem była czarna kawa. Była nad wyraz kruchą kobietą, subtelną, wrażliwą, delikatną, Trzeba było bardzo uważać taką niewiastę zranić jest łatwo. Witała dzień uśmiechem, ciepłem, szczerą życzliwością w każdym aspekcie życia kierowała się miłością. Miała strasznie wrażliwe serce Była naprawdę piękną kobietą zawracała w głowie kawalerom, muzykom, poetom. Była okropną romantyczką Wieczorami na sofie marzyć uwielbiała była stanowczą kobietą niczego się nie bała. Pewnego ciepłego wieczoru zmęczona do domu wróciła po gorącej długiej kąpieli do łóżka się położyła Akurat właśnie książkę kończyła do ostatnich stron dotarła, lecz jej czytać nie skończyła, bo tej nocy przez sen zmarła.