jestem w kawałkach niczym puzzle rozsypane jak potłuczona szyba której fragment gdzieś nad ranem spada z hukiem zgubiony w tłumie jak samotny grosik posklejany w całość z milionowym długiem jestem w rozsypce jak garść mąki na blacie co w pośpiesznym gotowaniu uleciała z dłoni roztargnionemu tacie jak maleńka śrubka co w dużej maszynie swoją nikłą funkcję lubi mimo miliarda wihajstrów i dźwigni gdy tylko Ty masz instrukcję obsługi 20.10.2013r.