Drżą ręce,pot jest intensywny zgrzyt zębów jest tak głośny,że aż dziwny Głowa skryta,wypełniona obrazami wzrok nogę wita,wzrok myli się z nogami Ręce otulają głowę w paraliżującym uścisku Pomiędzy palcami kłęby włosów wystają Usta w grymasie bólu,ale bez pisku Codziennie jałowi ludzie tak z łóżka wstają Burzą swe mury,zbierają swe koncepcje By wejść w świat ludzkiej natury,w światową impotencję Cel od wieków ten sam - tu przeżyć trzeba Bo są tacy ludzie co bliżej im do nieba Są prości,zazdrośni życia nie znają wtedy odczuwają biedę ,gdy się zastanawiają Słońce otula twarze,lecz wiatr wieje w oczy Kto jest kim to się okaże ,Kto znowu mnie zaskoczy? Ruchy są powolne dzień za dniem taki sam Ja stoję sobie obok i świat wasz badam kolejne kroki budują pieniądz Kolejne zwłoki ukazują niemoc Co znowu mnie zaskoczy?Co zachwyci pytam się Chce tylko życie przeżyć za życie oddam gniew