Przejdź do treści
Czytanie

Straszny Dwór

Egzystencjalne
Na skraju miasta, stary dwór mchem porasta Straszy w nim pustka i samotność Choć kobiet tam wiele Pojawiają się w nocy jak księżyc I znikają gdy nastanie świt Straszy tam jęk tłuczonego szkła I pogrążona w bezsensie Nieubłagalnie uciekająca wskazówka zegara Smutnym lękiem napawa Brak zapachu domowego obiadu Większość stara się stąd uciec Choćby wyskoczyć oknem I połamać swoją wolność i beztroskę Tylko nieliczni nie lękają się Strasznego dworu samotnych kawalerów
123 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.