Autor: Edi Zabrzeski Ręce kobiety i serce są zawsze ciepłe Razem emitują do mnie napięcie, Ja zapisuje wiersza okruszki gdy wena przynosi słowa od wróżki Serce me w tedy bije radośnie Rączki jej całuję a dusza nie spocznie Bo życie jest jak pudełko czekoladek Nigdy nie wiesz jaki dla ciebie dokładek W tedy pojąłem że jak zrozumiem Choć odrobinę piękną kobietę To mogę liczyć że z nią poszumię. Powiedziała cicho „nie rób nic złego” Nakłaniając mnie do pocałunku słodkiego.