Czasem wydaje mi się, że nie jestem już częścią świata, że dryfuję nad nim jak lód na oceanie, że nie obchodzą mnie przyziemne sprawy, że nic nie jest w stanie zaburzyć tej ostoi spokoju, że czas płynie wolno jak liść na łagodnej rzece, i wtedy coś budzi mnie z letargu i znów czuję!