Pokój! Krzyczę w rozwścieczone twarze, kiedy szum zalewa słuszność zdarzeń. Ludzie robią to nie dla idei, więc teraz krzyknij ze mną. Pokój! Wiem, że nie wiedzą o czym mówią, chcą tylko sobie trochę pokrzyczeć. Niestety często tak się zaczyna spór zbyt wielki by go udźwignąć. Pokój! Wszystkie te rozwarte paszcze kierują się teraz niestety na mnie i w końcu mam czego chciałam szkoda, że teraz to ja krzyczałam Pokój! Zęby zgrzytają, koło mych uszu oczy przekrwione patrzą się na mnie Wolności słowa im zabroniłam Za bardzo w tym wszystkim się wychyliłam Pkughgh...