Każdy dzień

przygarniam przytulając do skroni
nadzieje
upajam się zapachami
odbicie forsycji błyszczy w oczach
jak złoto

szaleńczo rozbudzona
usta zatapiam w słońcu
oddycham łapczywie
powiewem wiosny zakochana

zbieram minuty
nie oczekuję więcej
świergot ptaków przywołał
pragnienia
cuda za oknem okryły
jedwabnym płaszczem duszę


lekka zatańczę jeszcze
serce mnie uniesie