Niewiele

O życiu
teraz mam
niewiele tak ludzie mówią
krzyczą nie masz nic

biedacy jak ślepcy
przecież jestem bogata
miłością dzieci i wnuków

nie mam
domu w księgach zapisanego
nie mam ziemi
niczego nie przekraczam

przytulam wszystko
aż po horyzont
patrzę
kocham dotykać
granic nieba

poezja moim azylem
miłością
łzy ociera kołysze sercem
nie pyta o przeszłość

tyle bogactwa
znalazłam przystań
od ludzi dobre słowo

dziękuje Panu Bogu
obdarował mnie
wyjątkowo

autor Ewa Hulak Radziej
1 odsłon

Komentarze (10)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 8 lat temu
a może
'nie mam nic
mówią ludzie
krzyczą
lecz sa ślepi
bez rodziny biedni
bo choć nie mam majątku
Bogu dziekuję
za miłość od wnuków
i dzieci 'w:)
jakies takie mi znajome w:)
Ewa Hulak 8 lat temu
dziękuję Kaju twoja wersja podoba mi się , pozdrawiam
Ewa Hulak 8 lat temu
iw dziękuję, masz racje moje bogactwo bezcenne , pozdrawiam
Ewa Hulak 8 lat temu
wielobarwna pozdrawiam z polubieniem
zyga66 8 lat temu
:)
Ewa Hulak 8 lat temu
zyga :) :)
leopard 2 8 lat temu
Teraz choć mam tak wiele
ludzie mówią Krzyczą
nie masz nic

Biedacy ślepcy
Przecież jestem bogata
Miłością dzieci i wnuków

Nie mam
domu w księgach wieczystych
Nie mam ziemi

niczego nie przekraczałam
przytulam wszystko
aż po horyzont

patrzę
kocham dotykać
Granic nieba
Ewa Hulak 8 lat temu
dziekuję wszystkim za czytanie za komentarze ,za słowa , są pomocne :)
DARTANIAN 110 8 lat temu
Nikt ci Ewo tej przystani nie odbierze a uczciwość jest nieporównywalnie ważniejsza od bogactw zresztą ty to wiesz i wiedziałaś sporo wcześniej ode mnie
Pozdr
Ewa Hulak 8 lat temu
dziękuję Dart pozdrawiam :)
13 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie