dzieci i wnuki wyciszenie pamiętania na dziś oddycham ich miłością zostawiając smutek nazbierało się dużo łez zapakowałam wspomnienia zarzuciłam tobołek na plecy ciężko się idzie z garbem świadomości nie wyrzuce nie mogę spalić pusta jest dłoń serce wypełnione kochaniem blaskiem oczu dziecka obęjmują czule ich maleńkie dłonie ciepłe ogrzewają duszę to moja pasja ofiarować miłośc dzieciom