oplatają korony drzew tęsknotą opadają kolorowym strumykiem nawadniają duszę wtuliłam twarz spragniona w gęstych gałęziach topoli wysoko schowałam na potem rozgoryczenie słucham jak szepczą świerki nocą piszą muzykę z wiatrem obiecują więcej myśli jeszcze więcej na konarach jak wstążki przeplatam miłością Ewa Radziej Hulak 1 12 2018