smutek

O życiu
osiada

zapada głęboko w sercu
ciężki i zimny

ociekasz nim
nie oddychasz czekasz

idziesz przez życie
jest blisko
przystajesz wyczekując
by znowu móc złapać
oddech

autor Ewa Ewka
6 6
1 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 8 lat temu
Zdrobnienia rzadko kiedy dobrze brzmią w wierszu, rozumiem zamysł ale np wers: ciągniesz nie wiadomo co, jest bardzo niewyszukany, no i nietrafne mi się wydaje porównanie smutku do kukły, smutek nie jest bierny. Pozdr:-)
Ewa Hulak 8 lat temu
Dart dziękuję , przemyślę , serdeczności :)
zyga66 8 lat temu
Dobrze mi znane uczucie, pozdrawiam
Ewa Hulak 8 lat temu
zyga :) pozdrawiam
DARTANIAN 110 8 lat temu
Teraz to jest wiersz:-)
Pozdr
Ewa Hulak 8 lat temu
dziękuję Dart :)
18 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie